Ο "Σφιχτός" Εναγκαλισμός του Ελέφαντα με την Αρκούδα

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Σε αντιδιαστολή με τις επίσημες διακηρύξεις, το επίπεδο και η ένταση της συνεργασίας ΕΕ και Ρωσίας παραμένει αρκετά μετριοπαθής, και χαρακτηρίζεται από την πραγματοποίηση αποσπασματικών δράσεων και την έλλειψη στρατηγικού πλαισίου. Δεν μπορούμε να πούμε, ότι όλες οι προσπάθειες για την οικοδόμηση στρατηγικού πλαισίου ΕΕ- Ρωσίας ήταν ανεπιτυχείς. Πρέπει εδώ να αναφέρουμε ότι όλες οι τεχνικές διαφωνίες έχουν τη βάση τους σε ορισμένες κύριες παρερμηνείες, οι οποίες καθορίζουν τις συμπεριφορές και των δύο εταίρων. Θεμελιώδεις διαφωνίες σε ζητήματα κλειδιά όπως η αυτό-αποτίμηση, οι προτεραιότητες της εξωτερικής και της εσωτερικής πολιτικής και οι στρατηγικοί στόχοι της συνεργασίας, παράγουν τις περισσότερες διαφωνίες που τελματώνουν τη συνεργασία των δύο πλευρών. Κάθε προσπάθεια εξήγησης και αποτίμησης της συνεργασίας, χωρίς την ανάδυση των συγκεκριμένων πτυχών, είναι καταδικασμένη να ασχοληθεί, όχι με την αιτία της ασθένειας, αλλά με τα συμπτώματα.  

Παρά τον μακρύ και ενεργό διάλογο μεταξύ Ρωσίας και Ε.Ε., το καλό δομημένο σύστημα διμερών δεσμών, σε πολυσχιδή επίπεδα, και τη στερεή νομική βάση, οι σχέσεις Ε.Ε. και Ρωσίας παραμένουν υπό ένα καθεστώς αβεβαιότητας. Το κύριο σημάδι αυτής της αστάθειας είναι η αδυναμία, και των δύο πλευρών από κοινού, να συμπεριλάβουν τους στρατηγικούς τους στόχους στις σχέσεις τους και να ορίσουν κοινές αξίες και συμφέροντα στον άξονα της συνεργασίας τους . Οι Οδικοί Χάρτες σηματοδοτούν μία προσπάθεια αντικατάστασης του στρατηγικού οράματος Ρωσίας- Ε.Ε. με τεχνοκρατικά σχέδια, και ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των διοικητικών τους μηχανισμών. Το πρόσφατο παρελθόν έχει αναδείξει, ότι ακόμη και καλοσχεδιασμένες τεχνοκρατικές αποφάσεις, μπορούν να αποτύχουν αν δεν βασίζονται σε ένα μακροπρόθεσμο όραμα και εάν δεν υποστηρίζονται από την κοινωνία.

Το κύριο πρόβλημα της Ευρωπαϊκής πολιτικής της Ρωσίας είναι η έλλειψη στρατηγικού οράματος για τη θέση της χώρας στο πανευρωπαϊκό περιβάλλον. Η διακήρυξη της Μόσχας περί «Ευρωπαϊκής Επιλογής»  δεν έχει επιβεβαιωθεί, ούτε στις εξωτερικές, αλλά ούτε και στις εσωτερικές πολιτικές της Ομοσπονδίας της Ρωσίας. Μηχανισμοί αλληλεπίδρασης με την Ε. Ε. δεν έχουν πλήρως αναπτυχθεί. Η Ευρωπαϊκή πολιτική της Ρωσίας παρουσιάζεται ελλειμματική στο στρατηγικό βραχίονα και στην επαρκή γραφειοκρατική υποστήριξη.  

Προς το παρών, οι κύριοι παράγοντες που συγκρατούν τη Μόσχα και τις Βρυξέλλες από το να υπερκεράσουν την αμφιβολία και την κρίση εμπιστοσύνης στις αμοιβαίες σχέσεις τους, είναι οι καλλιεργούμενες διαφοροποιήσεις στις αξίες μεταξύ της Ρωσικής και των κοινωνιών της Ε.Ε., και ιδιαιτέρως των elites τους, η αδυναμία της Ευρώπης να αρχίσει μία πραγματική ενταξιακή διαδικασία με τη Ρωσία, και η ανεπάρκεια της Ρωσικής γραφειοκρατίας να αλληλεπιδράσει με την Ε.Ε.

Από την πλευρά της Ε.Ε. ένας από τους κύριους λόγους είναι η αυξανόμενη επιρροή των μικρών κρατών στη διαμόρφωση των πολιτικών της Ε.Ε. Μερικές από τις χώρες αυτές, όπως η Αυστρία και η Δανία, αλλά και η πλειονότητα των χωρών μελών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, είναι προ κατειλημμένες και παραδοσιακά επικριτικές απέναντι στη Ρωσία. Με αποτέλεσμα οι ηγέτες των χωρών της Ε.Ε., που στρέφουν το βλέμμα τους στη συνεργασία με τη Ρωσία, να καθίστανται ανίκανοι να ελέγξουν τη διαδικασία λήψης των αποφάσεων, με αποτέλεσμα οι υποσχέσεις τους προς την Μόσχα να παραμένουν ανεκπλήρωτες. Ένα άλλος παράγοντας, που πρέπει να  λαμβάνεται υπ’ όψιν, είναι η οπτική των ΜΜΕ και της κοινής γνώμης, στις χώρες μέλη της ΕΕ, η οποία είναι ιδιαιτέρως κριτική απέναντι στη Ρωσία και στο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της χώρας.  

Ένα επίσης κομβικό σημείο είναι και η νομική βάση των σχέσεων ΕΕ- Ρωσίας. Είναι απαρχαιωμένη, πολύ περισσότερο ήταν ανεπαρκής από το ξεκίνημα. Τα δύο μέρη απέτυχαν να ολοκληρώσουν επαρκώς τους όρους της PCA, και τα περισσότερα από τα βασικά της στοιχεία, μετά την ένταξη της Ρωσίας στον WTO δεν θα έχουν πλέον καμία εφαρμογή. Επιπρόσθετα, ούτε η Ρωσία αλλά ούτε και η ΕΕ έχουν προετοιμάσει ένα επαρκές υποκατάστατο της PCA η οποία εξέπνευσε το Νοέμβριο του 2007.   

Τέλος πρέπει να αναφερθεί και αυτό που πολλοί αναλυτές τονίζουν, ότι τα πολιτικά συστήματα της ΕΕ και της Ρωσίας είναι ασύμβατα. Επίσης, υποστηρίζουν ότι η περίπλοκη διασύνδεση μεταξύ επιχειρήσεων και κυβέρνησης στη Ρωσία, είναι μία από τις βασικές παραμέτρους τρωτότητας των οικονομικών δρώντων της Ρωσίας στις σχέσεις με την ΕΕ.  

Ως απάντηση στο έλλειμμα οράματος, για το ποια Ρωσία θέλει η ΕΕ να έχει απέναντι της σε 10 χρόνια, αρκετοί υποστηρίζουν ότι όραμα ως σημείο αναφοράς υπάρχει. Η ΕΕ επιζητεί επιταχυνόμενες πολιτικές εξελίξεις στη Ρωσία, προς την κατεύθυνση της διαφάνειας, της συμμετοχής και της δημοκρατίας, ένα όλο και περισσότερο εκπολιτιστέο σύστημα δικαιοσύνης και ασφάλειας, και μία Ρωσία με την οποία να υπάρχει μία πιο συντονισμένη προσέγγιση στο πνεύμα των αξιών του ΟΑΣΕ. Το όραμα υπάρχει το πρόβλημα είναι πως θα επιτευχθεί. 

Σκέψεις για μία Στρατηγική Συνεργασία με τη Ρωσία

Την Πέμπτη στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ευρωβουλευτές και ειδικοί συζήτησαν και αντάλλαξαν απόψεις  για το μέλλον της σχέσης της Ε.Ε. με τη Ρωσία και την επιρροή της στους ευρύτερους γείτονες της. Έθεσαν υπό εξέταση την αξιοπιστία της Μόσχας ως εταίρο, την περίοδο που η Ε.Ε. διαπραγματεύεται την ανανέωση των συμφωνιών πλαισίων με τη Ρωσία.

«Πρέπει οι σχέσεις της Ε.Ε. με τη Ρωσία να αντιμετωπίζονται στη βάση της στρατηγικής σχέσης ή της απλής συνεργασίας;» Αυτό ήταν το βασικό ερώτημα του Janusz Onyszkiewicz (ALDE, PL), ο οποίος προετοιμάζει την έκθεση για τη νέα συμφωνία Ε.Ε.- Ρωσίας, η οποία θα συζητηθεί στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου στις 9 Μαρτίου.

Η περιγραφή της σχέσης μας με την Ρωσία ως «στρατηγική» αντικατοπτρίζει την σημαντικότητά τους, υποστήριξε ο κύριος Onyszkiewicz, ο οποίος επίσης σημείωσε ότι μία συνεργασία προϋποθέτει «κοινές αξίες με την Ρωσία». Από την σκοπιά του, οι θεσμοί στη Ρωσία λειτουργούν ως ένα μοντέλο μίας «νέου τύπου διευθυντικής δημοκρατίας».

Η Ria Oomen-Ruijten (EPP-ED, NL), η πρόεδρος της Αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με τη Ρωσία, υπογράμμισε «την ανάγκη για μία στρατηγική σχέση, ακόμη και αν υπάρχουν προκαταλήψεις και από τις δύο πλευρές». Η Hannes Swoboda (PES, AT), η οποία πιστεύει ότι η θέση της Ε.Ε. πρέπει να είναι πιο ισορροπημένη,   σημείωσε ότι μία από τις προϋποθέσεις για μία τέτοια σχέση είναι η μη απόδοση κατηγορίας στη Ρωσία για συστηματική συμμετοχή σε κάποια σύγκρουση»
 
Οι διαπραγματεύσεις για την ανανέωση της Συνεργασίας Ε.Ε.- Ρωσίας, η οποία ολοκληρώθηκε στο τέλος του 2007,  ξανάρχισαν στις 4 Ιουλίου του 2008, πάγωσαν όμως λόγω του πολέμου στη Γεωργία. Η επανέναρξη των συζητήσεων αποφασίστηκε στις 2 Δεκεμβρίου στη Σύνοδο Ε.Ε.- Ρωσίας στη Νίκαια. Την Τετάρτη έλαβε επίσης χώρα στην Μόσχα η συνάντηση με την Τρόικα.
  
Σύμφωνα με τον Fyodor Lukyanov, τον εκδότη της περιοδικής έκδοσης Russia in Global Affairs, «η πολιτικοποίηση των οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία είναι αναπόφευκτη». Πιστεύει ότι μία νέα συμφωνία πλαίσιο με τη Ρωσία προσφέρει «μία ευκαιρία διάλογου», ακόμη και αν τα έγγραφα από τη φύση τους είναι προσωρινά.  
 

Το δόγμα Putin-Medvedev, το οποίο βασίζεται στο καθήκον της Ρωσίας να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των πολιτών της όπου και αν βρίσκονται και με οποιοδήποτε μέσο κρίνετε απαραίτητο, προκαλεί σκεπτικισμό, σύμφωνα με τον Onyszkiewicz. Ο  Konstantin Kosachev, πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Δούμας, υποστηρίζει ότι η Ρωσία δεν αποσκοπεί να ασκήσει επιρροή στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Ο Arkady Moshes, του Φινλανδικού Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, από την πλευρά του, είπε στη συνάντηση: «οι χώρες του CIS, οι απώτατες προς τη Δύση, αποσκίρτησαν από τη Ρωσία για 15 χρόνια. Η επιρροή της εξασθενεί και η Ε.Ε. γίνεται όλο και περισσότερο γοητευτική, ακόμη και για το Αζερμπαϊτζάν. Η Ουκρανία, η Μολδαβία και οι  χώρες του Καυκάσου πήραν μέρος στην Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας από το ξεκίνημα της. Προκύπτει μία νέα μορφή αλληλεγγύης και η Ρωσία δεν θα είναι μέρος αυτής».

Η κρίση του αερίου και η σύγκρουση στη Γεωργία, σύμφωνα με τον Jacek Saryusz-Wolski (EPP-ED, PL, τον Πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, οδήγησαν σε μία «αλλαγή παραδείγματος» στην πολιτική της Ε.Ε με τη Ρωσία. Αναρωτήθηκε για την «αξιοπιστία» της Ρωσίας ως εταίρου, όταν «οι αρχές του διεθνούς δικαίου καταπατούνται με τον χειρότερο τρόπο στη Γεωργία». Σύμφωνα με την οπτική του Kosachev, «το να δούμε τις επιλογές του North Stream και του South Stream ως επιλογές αντικατάστασης για τη μεταφορά του αερίου μέσω της Ουκρανίας είναι λάθος. Τα υπάρχοντα δίκτυα και οι αγωγοί αερίου μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Ο συντομότερος δρόμος είναι μέσω της Ουκρανίας. Σήμερα η Ε.Ε. κλείνει τα μάτια στην ευθύνη της απέναντι στις χώρες transit.». Ο Arkady Moshes, σημείωσε ότι «η Ουκρανία για πρώτη φορά, προσπάθησε να χρησιμοποιήσει δύναμη. Όμως ο κύριος  Putin έκανε ένα θανάσιμο λάθος όταν έκοψε τη ροή αερίου ως απάντηση στις τακτικές της Ουκρανίας» και ολοκλήρωσε δηλώνοντας ότι «τα αποθέματα της Ρωσίας δεν συμβαδίζουν με τις φιλοδοξίες της».

Ο Andrew Wilson και ο  Nicu Popescu, από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τις Εξωτερικές Σχέσεις, υποστήριξαν την ανάγκη για μεγαλύτερη αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών και είπαν ότι «η εσωτερική κατάσταση προέλαβε την ανανέωση της συμφωνίας πλαίσιο». Από την πλευρά του, καταληκτικά, ο Onyszkiewicz τόνισε την ανάγκη αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών- μελών για να καταστεί η θέση της Ε.Ε. έναντι της Μόσχας περισσότερο συνεπή και αποτελεσματική.

«Οι περιφέρειες για την οικονομική αλλαγή»

Τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, η αρμόδια Επίτροπος για την Περιφερειακή Πολιτική, κα Danuta Hübner, θα εγκαινιάσει το ετήσιο συνέδριο «Οι περιφέρειες για την οικονομική αλλαγή», πρωτοβουλία που ξεκίνησε η Επιτροπή το 2006. Η εκδήλωση διάρκειας δύο ημερών θα δώσει μια ευκαιρία σε περισσότερους από 800 αντιπροσώπους από τις περιφέρειες της Ευρώπης να ανταλλάξουν ιδέες και να προβάλουν τη συμβολή τους στην ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την απασχόληση. Μια σημαντική στιγμή της εκδήλωσης θα είναι η ανακοίνωση, το απόγευμα της Δευτέρας, των νικητών των βραβείων "RegioStars" για το 2009 που επιβραβεύουν τα πιο παραδειγματικά και καινοτόμα έργα που χρηματοδοτήθηκαν από την πολιτική συνοχής της ΕΕ.

«Το θέμα του φετινού συνεδρίου "Δικτύωση για την επίτευξη αποτελεσμάτων" δεν θα μπορούσε να είναι πιο κατάλληλο σε μια χρονική στιγμή που οι ευρωπαϊκές περιφέρειες αντιμετωπίζουν πολλαπλές παγκόσμιες προκλήσεις – τη χρηματοοικονομική κρίση, την κλιματική αλλαγή και τον ενεργειακό εφοδιασμό για να αναφέρουμε ορισμένες μόνον από αυτές. Μέσω των δικτύων της πολιτικής για τη συνοχή, μπορούμε να προαγάγουμε και να ενσωματώσουμε την ορθή πρακτική και εμπειρία στις περιφέρειες έτσι ώστε να μπορούν όλοι να επωφεληθούν» ανέφερε η Επίτροπος κα Hübner.

Οι περιφέρειες θα παρουσιάσουν παραδείγματα ορθής πρακτικής στο πλαίσιο εννέα εργαστηρίων που καλύπτουν τους ακόλουθους θεματικούς τομείς: διαχείριση υδάτων, ευρυζωνική πρόσβαση, μετανάστευση στις πόλεις, δημιουργικότητα και καινοτομία, βιομηχανική αναδιοργάνωση, ο αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής σε περιφερειακό επίπεδο, δίκτυα καινοτομίας ταχείας διαδικασίας, δορυφορικές υπηρεσίες πληροφόρησης και η Πλατφόρμα για την Παρακολούθηση της Στρατηγικής της Λισαβόνας, η οποία αξιολογεί τη στρατηγική της ΕΕ για την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Ο κ. Cyril Svoboda, Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, που εκπροσωπεί την Τσεχική Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο κ. Luc Van den Brande, Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών και ο κ. Ján Figel', Επίτροπος Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Πολιτισμού θα απευθύνουν επίσης χαιρετισμό στο συνέδριο.

Σε μια απογευματινή εκδήλωση στις 16 Φεβρουαρίου, η Επίτροπος κα Hübner και ο Πρόεδρος της επιτροπής επιλογής, κ. Job Cohen, δήμαρχος του Άμστερνταμ, θα παρουσιάσουν τα βραβεία 2009 "RegioStars" σε επιτυχημένα και καινοτόμα έργα περιφερειακής πολιτικής. Περίπου 52 έργα από 18 χώρες ήταν υποψήφια για τα φετινά βραβεία· επικεντρώνονταν δε σε τρεις κύριες κατηγορίες:

• έρευνα, τεχνολογική ανάπτυξη και καινοτομία·
• προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή ή μετριασμός της·
• οπτικοακουστικό διαφημιστικό μήνυμα ή πρόγραμμα που εξαίρει τη συμβολή της πολιτικής για τη συνοχή.

Παραδείγματα υφιστάμενων δικτύων περιφερειών και πόλεων

Από το 2006 και μετά, αναπτύχθηκαν ορισμένα δίκτυα περιφερειών, με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βάσει της πρωτοβουλίας «Περιφέρειες για την οικονομική αλλαγή», συμπεριλαμβανομένων των εξής:

Περιφέρειες Β3, δίκτυο με επικεφαλής της περιφέρεια Πεδεμοντίου (Ιταλία). Αντιμετωπίζει ένα βασικό ζήτημα για την ανάπτυξη της οικονομίας της γνώσης: εφαρμογή συνδέσεων σε απομακρυσμένες ή μειονεκτούσες περιοχές.

RAPIDE, συντονίζεται από τη South West England Regional Development Agency (ΗΒ), ασχολείται με το ρόλο του δημόσιου τομέα στην ενθάρρυνση της καινοτομίας σε περιφέρειες, ειδικότερα με τη βοήθεια μικρών επιχειρήσεων να φέρουν καινοτόμα προϊόντα στην αγορά ταχύτερα. Το δίκτυο αυτό συγκεντρώνει 12 ευρωπαϊκές περιφέρειες.

HerO, με επικεφαλής το Regensburg (Γερμανία), είναι ένα δίκτυο 10 πόλεων το οποίο στοχεύει στην προώθηση βιώσιμων στρατηγικών διαχείρισης για ιστορικά αστικά τοπία.

 

30% Συμφωνεί με την e- Ψηφοφορία στις Ευρωεκλογές

Την προηγούμενη εβδομάδα έγινε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ηλεκτρονική δημοσκόπηση στους  αναγνώστες του δικτυακού τόπου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το ζήτημα  της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης έδειξαν ότι το μόνο το 30% των Ευρωπαίων θα ήθελε να ψηφίσει με ηλεκτρονικό τρόπο στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009, ότι το 18% θα το κάνει μόνο αν πειστεί ότι πρόκειται για ασφαλή τρόπο ψηφοφορίας, ενώ το 52% των συμμετεχόντων εξακολουθεί να προτιμά τον παραδοσιακό τρόπο ψηφοφορίας...

Η Εσθονία είναι σήμερα η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία μπορεί κάποιος να ψηφίσει στις εκλογές μέσω υπολογιστή. Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, 30.000 Εσθονοί ψήφισαν ηλεκτρονικά (5,4% των ψήφων). Οι ψηφοφόροι μπόρεσαν να ψηφίσουν με ηλεκτρονικό τρόπο χάρη σε μια ηλεκτρονική κάρτα ταυτοποίησης προσώπου, μια συσκευή ανάγνωσης της κάρτας...και φυσικά έναν υπολογιστή.

Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στην Εσθονία δεν υπήρξαν κατηγορίες για απάτη, παρόλο που το 17% των ηλεκτρονικών ψήφων έλαβε χώρα πριν από τις εκλογές.

Ιδανικός τρόπος ψηφοφορίας για νέους και άτομα που ταξιδεύουν

Η Εσθονή Katrin Saks, μέλος της Σοσιαλιστικής Ομάδας, εκφράστηκε θετικά για την ηλεκτρονική ψηφοφορία, που κατά τη γνώμη της "φέρνει στις (ηλεκτρονικές) κάλπες νέους ψηφοφόρους, που συχνά είναι παθητικοί" και "βοηθά τα άτομα που ταξιδεύουν πολύ".

Σε όσους ανησυχούν για την ασφάλεια, η ευρωβουλευτής από την Εσθονία είπε ότι "είναι δυνατόν να ελαχιστοποιηθούν οι απειλές". Για παράδειγμα στην Εσθονία, "μπορεί κάποιος να αλλάξει την ψήφο του την επόμενη ημέρα, στο εκλογικό κέντρο".

Το 52% προτιμά τον παραδοσιακό τρόπο ψηφοφορίας 

Σε ερώτηση που δημοσιεύθηκε σε ιστοσελίδα που αφορά τις ευρωεκλογές του 2009, το κοινό εκφράστηκε ως επί το πλείστον υπέρ του παραδοσιακού τρόπου ψηφοφορίας (52% των συμμετεχόντων στη δημοσκόπηση).

Με το κοινό συμφωνεί και η Γαλλίδα Roselyne Lefrançois, μέλος της Σοσιαλιστικής Ομάδας, που "προτιμά να πηγαίνουν οι πολίτες στις κάλπες, καθώς οι εκλογές παραμένουν μια πράξη του πολίτη". Κατά τη γνώμη της, ο παραδοσιακός τρόπος ψηφοφορίας είναι καλύτερος από το "να μένει κανείς στο σπίτι και να ψηφίζει ενώπιον ενός υπολογιστή".

Ηλεκτρονική ψηφοφορία και στις ευρωεκλογές;

Η Eva-Riitta Siitonen, μέλος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, θεωρεί ότι η ηλεκτρονική ψηφοφορία (που χρησιμοποιήθηκε πέρσι από τη χώρα της τη Φιλανδία στις δημοτικές εκλογές), ενισχύει τη δημοκρατία "όταν είναι απολύτως ασφαλής και προσιτή σε όλους".

Η φιλανδέζα πολιτικός θεωρεί επίσης ότι η ηλεκτρονική ψηφοφορία "θα ήταν ευκολότερη, αν όλοι είχαμε μια ηλεκτρονική κάρτα ταυτοποίησης προσώπου". Αν τηρηθεί αυτή η προϋπόθεση, η ηλεκτρονική ψηφοφορία θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο κατά τη γνώμη της στις ευρωεκλογές  του Ιουνίου 2009.

η δημοσκόπηση έγινε από τον διαδικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 

 

Τα Κριτήρια της Κοπεγχάγης είναι η καρδιά των διαπραγματεύσεων

Δελτίο Τύπου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και της Rapoprteur Ria Oomen-Ruijten

Χθες η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υιοθέτησε (65 ψήφοι υπέρ, 4 κατά και 1 αποχή) μία απόφαση για την έκθεση προόδου του 2008 για την Τουρκία.  Οι Ευρωβουλευτές είναι πολύ προβληματισμένοι καθώς παρακολουθούν για τρίτο συνεχή χρόνο μία συνεχιζόμενη καθυστέρηση στη διαδικασία μεταρρυθμίσεων της Τουρκίας. Δήλωσαν καθαρά ότι η μη πλήρωση από την Τουρκία των δεσμεύσεων της συμφωνίας τη; Άγκυρας, και των πρωτοκόλλων αυτής, μπορεί να επηρεάσουν τις διαπραγματεύσεις.  

Η Rapporteur Ria Oomen-Ruijten, Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δήλωσε: «Έως το τέλος του 2009 χρειαζόμαστε ένα ξεκάθαρο σήμα από την Τουρκία. Η Τουρκία πρέπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με την Συμφωνία Σύνδεσης Ε.Ε.- Τουρκίας».

 Οι Ευρωβουλευτές είναι ανήσυχοι για την εν εξελίξει κατάσταση πόλωσης εντός της Τουρκικής κοινωνίας και μεταξύ των κυριότερων πολιτικών κομμάτων, η οποία έχει βαθύνει από το 2008 και έχει επηρεάσει αρνητικά τη λειτουργία των πολιτικών θεσμών και τη διαδικασία των μεταρρυθμίσεων.

«Με την έκθεση μου θέλω να είμαι κριτική αλλά δίκαιη. Η έκθεση πρέπει να είναι ένας καθρέφτης για την Τουρκία. Παρόλη την πρόοδο με προσοχή στην ανάπτυξη μίας μεταρρυθμιστικής στρατηγικής για τη δικαιοσύνη, απαιτούνται περισσότερες και συστηματικές μεταρρυθμίσεις. Τα κριτήρια της Κοπεγχάγης βρίσκονται στην καρδιά της διαπραγμάτευσης. Το ζήτημα δεν είναι το άνοιγμα νέων κεφαλαίων, αλλά, οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις για την μετατροπή της Τουρκίας σε μία σύγχρονη, δημοκρατική και ευημερούσα κοινωνία.

Δεν υπάρχει ακόμη ευρεία στρατηγική για την πάταξη της διαφθοράς. Η ελευθερία της έκφρασης και η ελευθερία του τύπου ακόμη δεν διασφαλίζονται πλήρως. Ο νέος νόμος για τις δωρεές και τα ιδρύματα άρει μία σειρά ζητημάτων περιουσιών που σχετίζονται με μη Ισλαμικές κοινότητες. Είναι ώρα για την εφαρμογή αυτού του νόμου και για την ανάπτυξη ενός νομικού πλαισίου για την ομαλή λειτουργία όλων των θρησκευτικών κοινοτήτων. Η ακύρωση του νόμου από το Συνταγματικό Δικαστήριο είναι ατυχής και ελπίζω ο νέος νόμος να έρθει σύντομα.

Παρόλα τα καλά νέα για την ύπαρξη τελικά ενός Εθνικού Προγράμματος για την Αποδοχή του Acquis, και για την προβολή τηλεοπτικών προγραμμάτων στην Κουρδική γλώσσα, η συνολική εικόνα για τρίτο συνεχές έτος, είναι αρνητική. Παρ’ όλα αυτά έχω εκτεταμένες συνομιλίες με τον  κύριο Bagis, το νέο Υπουργό για τα Ευρωπαϊκά Ζητήματα, και θεωρώ ότι ο διορισμός του είναι ένα πολύ καλό σημάδι.»

Μήνυμα του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Αγαπητοί Ευρωπαίοι,

Οι Ευρωεκλογές είναι μοναδικές στο είδος τους. Καμία άλλη περίπτωση άσκησης διεθνικού δημοκρατικού δικαιώματος δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί τους. Ένα εκλογικό σώμα περίπου 375 εκατομμυρίων ψηφοφόρων, στα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσέρχεται στις κάλπες για να εκλέξει ένα κοινοβούλιο που θα υπηρετεί όλους τους πολίτες της Ένωσης. Αυτό το απλό γεγονός μιλά από μόνο του για την ιστορία και την εξέλιξη της ηπείρου μας κατά τα τελευταία 50 χρόνια και χρήζει εορτασμού.

Οι ίδιες οι Ευρωεκλογές όμως αποτελούν ένα πολύ πιο αξιοσημείωτο  φαινόμενο και ο εορτασμός δεν είναι από τους σημαντικότερους λόγους για να ασκήσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα. Οι πολίτες ψηφίζουν για να εκφράσουν τις πολιτικές απόψεις τους, να εκλέξουν πολιτικούς που συμμερίζονται τις απόψεις αυτές και που θα ενεργήσουν αναλόγως.  Στις Ευρωεκλογές λοιπόν διακυβεύονται πολιτικές επιλογές  και ορίζεται η πολιτική κατεύθυνση της Ευρώπης.  

Οι επιλογές των ψηφοφόρων είναι πολύ σημαντικές. Αν αναλογιστούμε τις προκλήσεις με τις οποίες-όλοι μαζί οι Ευρωπαίοι- βρισκόμαστε αντιμέτωποι, προκλήσεις για τις οποίες εναπόκειται στην Ευρωπαϊκή Ένωση να προσφέρει λύσεις, το αποτέλεσμα των εκλογών θα έχει τεράστια σημασία.  Το Κοινοβούλιο είναι αυτό που εγκρίνει τους ευρωπαϊκούς νόμους που έχουν άμεση επίδραση στη ζωή όλων μας.

Αν σας ενδιαφέρει ο τρόπος με τον οποίο η Ευρώπη αντιμετωπίζει την παγκοσμιοποίηση, ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαμε μαζί να αντιμετωπίσουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη, ο τρόπος που ρυθμίζουμε τις χρηματοπιστωτικές αγορές μας,  που φροντίζουμε για την ασφάλεια μας, που αντιμετωπίζουμε την μετανάστευση, που στηρίζουμε τις οικονομίες μας και τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης μας, που φροντίζουμε για την ασφάλεια των τροφίμων μας  και για την υγεία του περιβάλλοντός μας,  που προστατεύουμε τον τεράστιο και ποικιλόμορφο πολιτιστικό, γλωσσικό και ιστορικό πλούτο μας, τότε η ψήφο σας έχει ζωτική σημασία. Το Κοινοβούλιο αποφασίζει για όλα αυτά τα θέματα, και για πολλά άλλα. Κατά τα επόμενα πέντε χρόνια, οι ευρωβουλευτές θα κληθούν να λάβουν εξαιρετικά σημαντικές αποφάσεις. Αν σας ενδιαφέρουν οι αποφάσεις που θα λάβει το Κοινοβούλιο, αλλά και το ποιοι θα τις λάβουν, κάντε τη φωνή σας να εισακουστεί.

Με Εκτίμηση

Hans-Gert Pöttering

Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 

Το ΚΚΕ στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Το Σάββατο το πρωί νόμισα ότι ξύπνησα σε μία άλλη χώρα, σε μία άλλη ήπειρο, σε ένα άλλο Ομόσπονδο Κράτος, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Για μερικά λεπτά νόμισα ότι οι D' Estain, Fischer και Verhofstadt είχαν πετύχει το ακατόρθωτο, να προχωρήσουν στην finalité politique, στον καταληκτικό σταθμό της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. Με μιας έβλεπα μπροστά μου το Σύνταγμα της Ε.Ε, τον Ευρωπαϊκό στρατό, με τα αστεράκια στα κράνη, να προελαύνει υπό του ήχους της 9^ης του Beethoven, τον Tony Βlair, ως μόνιμο Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, σκυμμένο πάνω από τον παγκόσμιο χάρτη, να μοιράζει μαζί με τον Barack Obama τις σφαίρες επιρροής των δύο υπερδυνάμεων, τις δαπάνες για την παιδεία στην Ελλάδα να είναι πάνω από 3%, χάρη στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, 7 περιφερειακά εργοστάσια πυρόλυσης να έχουν αντικαταστήσει τους 140 ΧΥΤΑ του Σουφλιά και πολλά άλλα θαυμαστά και μη πράγματα.  Σύντομα, όμως, κατάλαβα ότι μάλλον ήταν μία πρωινή αθώα Ευρωλαγνική ονείρωξη.

Μα δεν θα μπορούσε να ήταν κάτι άλλο. Γιατί τότε η αγωνίστρια Λιάνα Κανέλλη, ως ένας μετά-νεωτερικός ελληνικός συνδυασμός Trotski καιTouhatsefski, είχε κηρύξει την δημοκρατική επανάσταση του Ευρωπαϊκού προλεταριάτου και μάλιστα μέσα από τη συχνότητα του MEGA και από την εκπομπή του Ιορδάνη Χασαπόπουλου και του Μανόλη Αναγνωστάκη. Η κυρία Κανέλλη λοιπόν, ευρισκόμενη σε πλήρη δημοσιογραφικοπολιτικό οίστρο,  μας ενημέρωσε ότι δεν απασχολούν το ΚΚΕ οι εκλογές στην Ελλάδα γιατί τίποτε δεν αποφασίζετε εδώ. Αντίθετα, μας ενημέρωσε ότι η οικονομική πολιτική, η νομισματική πολιτική, η εξωτερική πολιτική (χαράσσουν σύνορα ήταν η έκφραση της) και φυσικά η αμυντική πολιτική (οι εξοπλισμοί) αποφασίζονται στις Βρυξέλλες Τώρα γιατί από όλα τα κράτη-μέλη η Ε.Ε. μόνο στην Ελλάδα επιβάλλει να έχει τόσο υψηλές αμυντικές δαπάνες, ενώ παράλληλα θέλει να προωθήσει και την αμυντική ολοκλήρωση, μάλλον μπορεί να το εξηγήσει ο πρωτότυπος εθνοκεντρισμός του ΚΚΕ, που εκπροσωπείται κυρίως από την κυρία Κανέλλη, σε συνδυασμό με τον μεταδιεθνισμό του Stalin, απολογητής του οποίου έχει αναλάβει το ΚΚΕ. Από τους τέσσερις τομείς που ανέφερε η κυρία Κανέλλη, ο μόνος τομέας που πολιτικής που ασκείται αποκλειστικά από την Ε.Ε. είναι αυτός της νομισματικής πολιτικής, την οποία όντως της έχουν εκχωρήσει τα εθνικά κράτη.

Η κυρία Κανέλλη δεν έκανε τίποτε άλλο από το να εκφράσει δημόσια τις θέσεις του ΚΚΕ. Του πιο σκληρού, σοβιετικού τύπου ΚΚ που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη. Ένα κόμμα που απορρίπτει συνολικά την ιδέα της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης και όχι ορισμένες πτυχές της. Θα ήταν πάρα πολύ χρήσιμο για την πολιτική ζωή της χώρα μας να υπήρχε ένα συγκροτημένο Ευρωσκεπτικιστικό πολιτικό κόμμα, όμως ο Ευρωπαοριπτισμός και η φετιχιστική αποθέωση της προπαγάνδας του ΑΝΤΙ, χωρίς να δίνουμε την άλλη λύση το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μας δώσει να καταλάβουμε ότι οι οργανωμένες μειοψηφίες του Λενινισμού, χωρίς πρόγραμμα και όραμα έχουν περάσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, άλλωστε ποιον πείθει πλέον η άκρατη ταύτιση της ΕΕ με τις ΗΠΑ; Εξυπηρετεί όμως τέλεια τα εσωτερικής κατανάλωσης αντιιμπεριαλιστικά επιχειρήματα και την αντικατάσταση του αντιαμερικανισμού από τον αντιευρωπαϊσμό. Στα 90 χρόνια της ιστορίας του το ΚΚΕ δεν κάνει και τις καλύτερες επιλογές, ταυτίζεται με το Σταλινισμό, εθνικοποιεί πολύ τις θέσεις του και συντηρικοποιείται σε επίπεδα ανάλογα της άκρας δεξιάς. Πολλές φορές στη μέση δεν βρίσκεται το πρόβλημα όπως υποστήριζε ο Goethe αλλά η λύση.