Ο Αριθμός των γυναικών στην πολιτική

Σεμινάριο που πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδειξε ότι θα ήταν επιθυμητή η αύξηση του αριθμού των γυναικών που ασχολούνται με την πολιτική, αλλά όχι και ο καθορισμός υποχρεωτικού αριθμού γυναικών που θα πρέπει να έχει το κάθε κόμμα. Τα αποτελέσματα Ευρωβαρομέτρου αποκαλύπτουν μεταξύ άλλων ότι οι γυναίκες ψηφίζουν περισσότερο με βάση την εμπειρία των υποψηφίων σε ευρωπαϊκά θέματα, ενώ οι άνδρες δίνουν την ίδια βαρύτητα στην εμπειρία και τα πολιτικά προγράμματα.

Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου που διεξήχθη χθες παρουσιάστηκαν στους παρόντες δημοσιογράφους τα αποτελέσματα ειδικού Ευρωβαρομέτρου σχετικά με τις "γυναίκες και τις ευρωεκλογές", καθώς και μια ανάλυση προηγούμενων δημοσκοπήσεων που έγιναν σε περίοδο 18 μηνών.
 
Η Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, θεωρεί ότι τα αποτελέσματα αυτά αποκαλύπτουν "σημαντικά στοιχεία σχετικά με τις γυναίκες-ψηφοφόρους -όπως είναι οι προσδοκίες τους, η εικόνα που έχουν για την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πολιτικές που θέλουν να εφαρμοστούν ή να προβληθούν περισσότερο κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας και η συμμετοχή τους στην πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο". 
 
"Ανδροκρατούμενος" εξακολουθεί να είναι ο κόσμος της πολιτικής
 
Η πλειονότητα των ανδρών (71%) και των γυναικών (77%) συμφωνούν ότι οι άνδρες κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή. Κατά τη γνώμη τόσο των γυναικών (83%) όσο και των ανδρών (76%) η αύξηση του αριθμού των γυναικών που ασχολούνται με την πολιτική θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαφορετικό στυλ της πολιτικής αρένας...
 
Για τη Margot Wallström, αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, "μια δημοκρατία που δεν κάνει χώρο για τις γυναίκες -που αποτελούν περίπου το 52% του πληθυσμού της- στη διαδικασία λήψης αποφάσεων δεν είναι πραγματική δημοκρατία".
 
Όσον αφορά την ψήφο των μεν και των δε, οι γυναίκες φαίνεται να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην εμπειρία των υποψηφίων στα ευρωπαϊκά θέματα (62%)  απ'ό,τι στα πολιτικά τους προγράμματα (51%). Οι άνδρες πάλι τείνουν να δίνουν σχεδόν ίση βαρύτητα και στους δύο παράγοντες (57% δίνουν βαρύτητα στην εμπειρία στα ευρωπαϊκά θέματα και 55% στα πολιτικά προγράμματα). Η ηλικία και το φύλο των υποψηφίων δεν φαίνεται να έχουν και τόση σημασία και για τα δύο φύλα.
 
"Αυτό που θέλουν οι γυναίκες"
 
Προκειμένου να βελτιωθεί η ισότητα των φύλων στο εσωτερικό της οικογένειας, τα αποτελέσματα του Ευρωβαρομέτρου έδειξαν ότι οι γυναίκες θέλουν να μετρούν τα χρόνια που περνούν στο σπίτι φροντίζοντας τα παιδιά τους ως έτη για τα οποία δικαιούνται σύνταξη, καθώς και να παρέχονται από το κράτος επαρκείς βρεφονηπιακοί σταθμοί. 
 
Για να βελτιωθεί η ισότητα των φύλων στην κοινωνία, οι γυναίκες επιθυμούν την προώθηση της ισότητας των αμοιβών μεταξύ των δύο φύλων, καθώς και τη μείωση της βίας και της εμπορίας γυναικών.
 
Ναι στις γυναίκες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά όχι υποχρεωτικά
 
Το Ευρωβαρόμετρο αποκάλυψε επίσης ότι λιγότερες από τις μισές γυναίκες (46%) αισθάνονται ότι τα συμφέροντά τους δεν εκπροσωπούνται επαρκώς από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, περίπου οι μισές ερωτηθείσες γυναίκες ζητούν τουλάχιστον το 50% των ευρωβουλευτών να αποτελείται από γυναίκες.
 
Η πλειοψηφία των γυναικών (53%) πιστεύει ότι οι γυναίκες θα πρέπει να ενθαρρύνονται να ασχοληθούν με την πολιτική, ενώ μόνο ένα 10% τάσσεται υπέρ των υποχρεωτικών ποσοστώσεων και ένα 13% υπέρ των εθελοντικών δεσμεύσεων. 
 
Πιο απαισιόδοξες οι γυναίκες  
 
Οι αναλύσεις προηγούμενων δημοσκοπήσεων έδειξαν με τη σειρά τους ότι οι γυναίκες είναι πιο αρνητικές από τους άνδρες σε ό, τι αφορά την οικονομική κρίση, τους κινδύνους της παγκοσμιοποίησης και τις επιπτώσεις του ευρώ.
 
Αν και οι γυναίκες ενδιαφέρονται ως επί το πλείστον λιγότερο από τους άνδρες σε ευρωπαϊκά θέματα, έχουν τις ίδιες πιθανότητες με τους άνδρες να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές του 2009. Αναμένεται ωστόσο ότι ποσοστό 28% των γυναικών και 31% των ανδρών θα προσέλθει σίγουρα στις κάλπες τον Ιούνιο. 

 www.europarl.europa.eu

Ο Νίκος Ζωίδης μιλά στο EURO GR

Ο βουλευτής Δωδεκανήσων, κύριος Νίκος Ζωίδης μιλά αποκλειστικά στο EURO GR

Τι σηματοδοτούν οι ευρωεκλογές που έρχονται για την Ελλάδα;

Το αποτέλεσμα αυτών των Ευρωεκλογών θ ’αποτελέσει αφετηρία καθοριστικών εξελίξεων για το μέλλον της χώρας μας. Η δυσμενής οικονομική συγκυρία διεθνώς επιδεινώνει τις διαφορές μεταξύ των κρατών μελών και τα απομακρύνει από την κοινή τους πορεία. Συνεπώς, η φωνή της Ελλάδας θα πρέπει να ακουστεί δυνατά, ώστε να διαφυλάξουμε κεκτημένα και να προστατεύσουμε τα εθνικά μας θέματα. Η ενίσχυση του ρόλου μας μέσα στην Ένωση, όμως, θα πρέπει να γίνει με πνεύμα αλληλεγγύης, που στηρίζεται στη δημοκρατική αντίληψη και στην αυξανόμενη αλληλεξάρτηση κοινών συστημάτων και πολιτικών που απαιτούν συνδιαχείριση και συγκυριαρχία.

Πώς εξελίσσεται η ΚΑΠ; Πιστεύετε ότι το αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές μπορεί να επιφέρει αλλαγές στην χάραξη πολιτικής και κυρίως στην ΚΑΠ;

Η εξέλιξη της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής είναι αναγκαία λόγω:

των συμφωνιών στα πλαίσια του ΠΟΕ που επιβάλλουν προσαρμογές της παρεχόμενης στήριξης

του χρηματοδοτικού πλαισίου της ΚΑΠ

της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

των απαιτήσεων της κοινωνίας για υγιή και ασφαλή τρόφιμα

Προς αυτή την κατεύθυνση λοιπόν εξελίσσεται και η χάραξή της. Σίγουρα το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα διαμορφώσει την πορεία των αλλαγών αυτών αφού διαφορετικά αντιμετωπίζουν το θέμα οι σοσιαλιστικές δυνάμεις και διαφορετικά οι συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις. Γι’ αυτό και η ενεργός συμμετοχή όλων μας στις Ευρωεκλογές αποκτά εξέχουσα σημασία.

Είναι έτοιμη η ελληνική γεωργία να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα που ανοίγει η ΚΑΠ;

Η ενιαία ευρωπαϊκή πράξη δέχεται ότι η τάση για προώθηση του ανταγωνισμού έπρεπε να συνοδεύεται από ενίσχυση της αλληλεγγύης. Με κοινούς πόρους για ανάπτυξη και σύγκλιση, κοινές πολιτικές και νομοθεσία, η αγορά των αγροτικών προϊόντων γίνεται περισσότερο ανταγωνιστική και ενισχύεται το εισόδημα των αγροτών. Επομένως, εφόσον ο στόχος είναι η σύγκλιση και η μείωση των οικονομικών διαφορών μεταξύ των κρατών- μελών, υπάρχει ανοχή στην εφαρμογή της ΚΑΠ σε όσους δείξουν καλή θέληση, θεσπίζοντας σε εθνικό επίπεδο μέτρα που να προετοιμάζουν το έδαφος σωστά για την εφαρμογή της. Για την προσαρμογή μας λοιπόν χρειάζεται αλλαγή πλεύσης. Όπως δήλωσε και ο Πρόεδρός μας Γ. Παπανδρέου, αυτό προϋποθέτει το άνοιγμα των αγορών παγκοσμίως. Σε εθνικό επίπεδο, το ΠΑΣΟΚ προτείνει να καλλιεργούμε ορθολογικά, με τη βοήθεια κρατικών ενισχύσεων, να εκπαιδεύουμε και να ενημερώνουμε τους Έλληνες αγρότες για τις νέες τεχνολογίες, να αναβαθμίσουμε τα ιδρύματα αγροτικής έρευνας και να ενισχύσουμε το -ασθενές σήμερα- κοινωνικό κράτος ώστε να παρέχει ασφάλεια στον αγρότη. Τέλος, για να καταπολεμήσουμε την εποχικότητα που παρουσιάζουν οι αγροτικές εργασίες και να καταμεριστούν οι δραστηριότητες κατά την διάρκεια του έτους, προτείνουμε εναλλακτικές δράσεις και παράπλευρες δραστηριότητες στην ύπαιθρο ανά περιοχή (αγροτουρισμός).  

Ποια η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την προσαρμογή στην νέα κατάσταση που δημιουργεί η ΚΑΠ;

Προτείναμε οι επιδοτήσεις να μην πηγαίνουν στο προϊόν, αλλά στον ίδιο τον αγρότη, για να έχει διασφαλισμένο εισόδημα, έτσι ώστε να μπορεί να μπει στην ελεύθερη αγορά χωρίς να αισθάνεται ανασφάλεια εάν δοκιμάσει ένα άλλο προϊόν, ή μια άλλη καλλιέργεια. Έτσι παρά τις όποιες δυσκολίες, θα ξέρει ότι ούτως ή άλλως θα έχει ένα εγγυημένο εισόδημα. Το ΠΑΣΟΚ χειρίστηκε την Κοινή Αγροτική Πολιτική με σύνεση, με αποτέλεσμα την εξασφάλιση των επιδοτήσεων μέχρι το 2013. Είμαστε σε ένα δύσκολο και ανταγωνιστικό περιβάλλον και πολλές φορές σ’ ένα ασφυκτικό πλαίσιο. Διεκδικήσαμε και πετύχαμε ίση μεταχείριση των μεσογειακών προϊόντων μ’ εκείνα της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. 

Η Κυβέρνηση υπερηφανεύτηκε ότι διαπραγματεύτηκε με επιτυχία για τα μεσογειακά προϊόντα, το λάδι, το βαμβάκι, τον καπνό. Δεν είναι αλήθεια όμως. Βρήκε έτοιμη τη δέσμευση για την ίση μεταχείριση. Μια δέσμευση που με πολύ κόπο εμείς πετύχαμε. Αντίθετα, η πολιτική που ακολούθησε η Κυβέρνηση στο Συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας τον περασμένο Απρίλιο οδήγησε σε μείωση των κοινοτικών αγροτικών δαπανών που αφορούσαν τη στήριξη των παραγωγών και των μέτρων αγοράς. «Κατάφερε» να μειώσει τη στήριξη του ατομικού αγροτικού εισοδήματος των παραγωγών στο μέτρο που ένα τμήμα των επιδοτήσεων που κατέληγαν μέχρι σήμερα στον ίδιο τον αγρότη, μεταφέρεται στην ενίσχυση των μέτρων αγροτικής ανάπτυξης. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να καλλιεργηθούν φόβος, ανασφάλεια και αβεβαιότητα.

Μία ακόμη πρόταση, ειδικά για τα μικρότερα νησιά, είναι η μείωση του ορίου των στρεμμάτων βάσει των οποίων χαρακτηρίζεται ο παραγωγός ως αγρότης. Αυτό το προτείνω ως Δωδεκανήσιος,  καθώς, ειδικά στα μικρά νησιά (Σύμη, Καστελλόριζο, Κάσος, Αστυπάλαια κλπ) είναι σχεδόν αδύνατο να διαθέτει κανείς 41 στρέμματα.

Παγκόσμια διατροφική ασφάλεια, ένας τομέας που η Ε.Ε. διεκδικεί ηγετική θέση, ποιος είναι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Γεωργίας;

Τα τρόφιμα που παράγονται ή εισάγονται σ’ ένα κράτος μέλος πρέπει να είναι ασφαλή για τους καταναλωτές σε όλα τα κράτη μέλη, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και η Επίτροπος Υγείας κ. Βασιλείου. Αυτός είναι ο στόχος της Ε.Ε. προκειμένου να διευκολύνει τις εμπορικές συναλλαγές και ιδίως τις εισαγωγές.

 Κατά το παρελθόν, η Ε.Ε. καθόριζε τα όρια για ορισμένα φυτοφάρμακα, ενώ οι επιμέρους χώρες ήταν αρμόδιες για τον καθορισμό των υπολοίπων. Υπολείμματα που υπερέβαιναν το όριο σε μια χώρα γίνονταν δεκτά σε άλλη, ενώ για ορισμένα φυτοφάρμακα δεν υπήρχε κανένα όριο. Η έλλειψη ομοιομορφίας δημιουργούσε σύγχυση τόσο στους εμπόρους όσο και στους καταναλωτές.

Για τον καθορισμό των νέων ορίων έχουν ληφθεί υπόψη οι ανάγκες των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, όπως τα βρέφη και τα παιδιά, ενώ αναγνωρίζεται η απόλυτη προτεραιότητα της ασφάλειας των τροφίμων έναντι της φυτικής προστασίας.

Ο ρόλος των κυβερνήσεων των κρατών μελών και συνακόλουθα της ευρωπαϊκής γεωργίας είναι επομένως η εφαρμογή της νομοθεσίας την οποία παρακολουθεί και η Επιτροπή.

Μεταλλαγμένα τρόφιμα. Πολλοί κάνουν λόγο για περιβαλλοντική ηγεμονία της Ε.Ε. σε αυτόν τον τομέα. Ποια είναι η γνώμη σας; Η Ελλάδα συμμετέχει στη συζήτηση αυτή;

Το 73% των ευρωπαίων καταναλωτών και το 93% των Ελλήνων είναι κάθετα αντίθετοι στη χρήση τους. Με το Πρωτόκολλο για τη Βιοασφάλεια – που επικυρώθηκε από 50 χώρες χωρίς την συμμετοχή της Ελλάδας- τέθηκε σε ισχύ την 11/9/03 η πρώτη νομικά δεσμευτική διεθνής συμφωνία που αναγνωρίζει το αναφαίρετο δικαίωμα των κρατών ν' αρνούνται τα μεταλλαγμένα με βάση την Αρχή της Προφύλαξης. Η νέα νομοθεσία όμως παρουσιάζει ένα σημαντικό κενό. Δεν καθιστά υποχρεωτική τη σήμανση προϊόντων, όπως αυγά, κρέας, γάλα και γαλακτοκομικά, παρόλο που το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στις ζωοτροφές, αφού στη χώρα μας το 80% των εισαγωγών σόγιας και καλαμποκιού χρησιμοποιείται για την παραγωγή ζωοτροφών και σημαντικό μέρος τους είναι μεταλλαγμένο. Αφήνει επίσης αδιευκρίνιστα πολλά σημαντικά θέματα που αφορούν: στη σήμανση των ζωικών προϊόντων, στην προστασία της συμβατικής και της βιολογικής γεωργίας από τα μεταλλαγμένα, στην εξασφάλιση της καθαρότητας των σπόρων, στην προστασία της βιοποικιλότητας, καθώς και στην ανάληψη της ευθύνης από τους παραγωγούς μεταλλαγμένων για οποιαδήποτε βλάβη προκαλέσει η χρήση μεταλλαγμένων. Η χώρα μας εφόσον τάσσεται κατά των μεταλλαγμένων προϊόντων οφείλει να προτείνει λύσεις που θα θωρακίζουν τόσο την ίδια, όσο και τα υπόλοιπα κράτη- μέλη της  Ένωσης.

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει δώσει χρονοδιάγραμμα για το αίτημά του προς τον Πρωθυπουργό για την προκήρυξη εκλογών πριν τις ευρωεκλογές. Πώς πιστεύετε ότι πρέπει να πάει το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές αυτές; Πιστεύεται ότι αν διεξαχθούν παράλληλα θα υποβαθμιστεί η σημασία των ευρωεκλογών;

Τα προβλήματα δεν περιμένουν. Κάθε μέρα απραξίας είναι εις βάρος της πατρίδας μας. Υπάρχει μια ρευστότητα και μια αβεβαιότητα που αναπαράγει και διογκώνει το αίσθημα ανασφάλειας. Μια πιθανή παράλληλη διεξαγωγή εθνικών εκλογών και ευρωεκλογών, θα αφαιρούσε μέρος από την βαρύτητά τους αμφότερων. Πρώτα θα πρέπει να αποφασίσουμε ως πολίτες για τη διακυβέρνηση της χώρας μας και αργότερα ως ευρωπαίοι πολίτες.

Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός έχει παραδώσει τα όπλα ως ρίψασπις, δεν τολμάει να πάρει αποφάσεις. Όμως ο τόπος χρειάζεται λύσεις άμεσες και αποτελεσματικές. Μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Ο Πρόεδρος Γιώργος Παπανδρέου έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις επανειλημμένως. Το ΠΑΣΟΚ οδεύει προς τις εκλογές με πρόγραμμα, απαλλαγμένο από εσωτερικές τριβές, με ανανεωμένη κοινοβουλευτική ομάδα, με όρεξη για δουλειά, γνωρίζοντας καλά πως δεν θα υπάρξει καμία περίοδος χάρητος. Αυτό το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη η χώρα. Αυτό το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να κυβερνήσει.

Πώς πιστεύετε ότι πρέπει οι ευρωεκλογές να επικοινωνηθούν στους πολίτες της Ε.Ε. ώστε αυτοί να συμμετέχουν σε μεγαλύτερο ποσοστό;

Κοινά προβλήματα όπως η οικονομική κρίση, η ανεργία, το περιβάλλον, το ενεργειακό κλπ. τα βιώνουμε όλοι μας καθημερινά. Οι εξελίξεις τρέχουν και τέτοια μεγάλα προβλήματα μπορούν να ξεπεραστούν μόνο με συνεργασία μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. Καλούνται λοιπόν, οι πολίτες να δώσουν μια σαφή και ξεκάθαρη απάντηση σε ορισμένα καίρια ερωτήματα: Τι είδους Ευρώπη θέλουμε; Με ποιο βαθμό εμβάθυνσης; Σε ποιο βαθμό επιθυμούν ανανέωση και αναθεώρηση των μέχρι τώρα κοινών στόχων; Ποια θέλουν να είναι η μελλοντική φυσιογνωμία και πολιτική δυναμική της Ευρώπης; Οι Ευρωπαίοι πολίτες αυτή τη φορά αντιμετωπίζουν επιπλέον ένα διαφορετικό πολιτικό-οικονομικό παγκόσμιο περιβάλλον. Αυτά τα ερωτήματα (και πολλά άλλα) είναι μοχλοί παρακίνησης ώστε να συμμετέχουμε όλοι ενεργά στις ευρωεκλογές.

Πώς βλέπετε την Ε.Ε. του μέλλοντος; Σε ποια Ευρώπη θα θέλατε να ζήσουν οι επόμενες γενεές;

Οραματίζομαι έναν κοινό χώρο κοινωνικής αλληλεγγύης για όλους τους ευρωπαίους πολίτες. Προσδοκώ όχι μόνο τη  σύγκλιση στην οικονομία της ένωσης των κρατών, αλλά και μια κοινωνία πολιτών, όπου όλοι θα εργάζονται για την υλοποίηση κοινών αξιών και στόχων όπως η ισονομία,  η ισοπολιτεία, η ελευθερία για κοινούς μοχλούς ανάπτυξης στην παιδεία, στην εργασία και στην τεχνολογία, καθώς και  για την πραγμάτωση κοινών οραμάτων επί τη βάσει ενός ενιαίου νομοθετικού πλαισίου, ενός κοινού Συντάγματος. Πεμπτουσία της αποστολής και του ρόλου της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, στα πλαίσια της ευρωπαϊκής δημοκρατικής αντίληψης, πρέπει να είναι η παροχή υπηρεσιών για την κάλυψη των αναγκών των ευρωπαίων πολιτών και η διαχείριση της εξουσίας υπό συνθήκες δημοσιότητας, διαφάνειας και ελευθερίας, για την επίτευξη των διακηρυγμένων στόχων και την ανάδειξη πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα συγκλίνουν στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική πρόοδο και στην ευημερία των κρατών-μελών της. 

Ε.Ε. και περιφερειακή ανάπτυξη, τι πρέπει να διεκδικήσει η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή ένωση για την ανάπτυξη της Ελληνικής Περιφέρειας;

Η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσει την ευελιξία των διαρθρωτικών ταμείων ώστε να μπορέσει να πετύχει σε βασικούς τομείς όπως:

- ενεργειακή επάρκεια μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας

- πράσινη ανάπτυξη

- αγροτική πολιτική και

- λήψη υπόψη της νησιωτικότητας

Η Περιφερειακή Ανάπτυξη αποτελεί κοινή συνισταμένη και των τεσσάρων. Ας μην ξεχνάμε ότι η φιλοσοφία του ΠΑΣΟΚ είναι ανθρωποκεντρική. Θέλουμε επιτελικό και αποκεντρωμένο κράτος, ανάπτυξη των περιφερειών με συγκεκριμένες αρμοδιότητες και ισχυρή αυτοδιοίκηση.

 

 

Ενεργώντας από κοινού για την αντιμετώπιση της κρίσης

Οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων συνήλθαν την 1η Μαρτίου στις Βρυξέλλες σε άτυπη σύνοδο, κατά την οποία συζητήθηκε η παρούσα χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση και συμφωνήθηκε ότι η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει να δρα με συντονισμένο τρόπο.

Οι πολιτικοί αρχηγοί συμφώνησαν ως προς τους ακόλουθους τρεις άξονες δράσης:

1)Οικοδόμηση εμπιστοσύνης και προώθηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας

2)Τόνωση της πραγματικής οικονομίας

3) Συνεργασία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων αναγνώρισαν ότι είναι καθοριστικής σημασίας το άνοιγμα του πιστωτικού διαύλου και η αντιμετώπιση των απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών. Έκριναν ότι οι κανονιστικές ρυθμίσεις και η εποπτεία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων καθώς και η εξασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών έχουν κεφαλαιώδη σημασία. Η μακροοικονομική σταθερότητα θα πρέπει να ενισχυθεί σε ολόκληρη την ΕΕ, ενώ προβλέπεται η παροχή βοήθειας προς κάθε κράτος μέλος που αντιμετωπίζει προσωρινά ελλείμματα. Οι συμμετέχοντες τόνισαν επίσης τα οφέλη από την ένταξη στην ΕΕ και τις υγιείς μεσοπρόθεσμες προοπτικές που αυτή δημιουργεί.

Ο προστατευτισμός δεν αποτελεί απάντηση - η ενιαία αγορά θα πρέπει να αποτελεί τον κύριο μηχανισμό για τη δημιουργία οικονομικής ανάπτυξης και απασχόλησης. Οι απώλειες θέσεων εργασίας θα πρέπει να περιοριστούν με την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού των υφιστάμενων εργαλείων, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο. Το Μάιο θα πραγματοποιηθεί στην Πράγα ειδική σύνοδος για την απασχόληση. Όσον αφορά την αυτοκινητοβιομηχανία, εκφράστηκε ικανοποίηση για τον ενισχυμένο συντονισμό των σχεδίων για την ανανέωση των στόλων οχημάτων.

Η σύνοδος κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι οι προσπάθειες που καταβάλλονται στο εσωτερικό της ΕΕ θα πρέπει να αντικατοπτρίζονται δεόντως σε διεθνές επίπεδο, υπογραμμίζοντας τη σημασία της Συνόδου Κορυφής της Ομάδας των 20 που θα πραγματοποιηθεί στις 2 Απριλίου στο Λονδίνο.

 

 

Φέρνοντας την Ευρώπη πιο κοντά στους νέους πολίτες

Ντόρα Γιαννάκη

Πολιτικός Επιστήμονας, Εμπειρογνώμων σε θέματα Νεολαίας

http://www.doragiannaki.blogspot.com/

«Δεν μπορεί κανείς να ερωτευθεί μια κοινή αγορά»

Ζακ Ντελόρ

Οι νέοι σήμερα δείχνουν ολοένα και λιγότερο ενδιαφέρον για τα δημόσια πράγματα, ενώ απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η Ευρώπη εμφανίζεται συχνά σαν κάτι το απόμακρο, το οποίο δεν καταλαβαίνουν. Κι όταν κάτι είναι απόμακρο και δεν το καταλαβαίνεις, έχεις συνήθως την τάση να το αρνείσαι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τάσης απομάκρυνσης των νέων, αλλά και όλων των ευρωπαίων πολιτών, από τα δρώμενα στην Ευρώπη αποτελούν τα χαμηλά ποσοστά συμμετοχής στις εκλογές για την ανάδειξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Έτσι, μια από τις σημαντικότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση στον τομέα της νεολαίας είναι η εύρεση τρόπων προσέγγισης των νέων ώστε να μην νιώθουν αλλοτριωμένοι από το Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, καθώς και η επεξεργασία κινήτρων που θα ενισχύσουν την ενεργό συμμετοχή τους στην κατασκευή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος του μέλλοντος.

Είναι γεγονός ότι για τον μέσο ευρωπαίο νέο, οι θεσμοί και οι διαδικασίες αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελούν έναν ακατανόητο γρίφο. Τούτο οδηγεί στη δημιουργία της αντίληψης ότι η Ευρώπη κατευθύνεται από έναν ελιτίστικο κύκλο ο οποίος – χρησιμοποιώντας έναν ερμητικό, γραφειοκρατικό, δυσνόητο κώδικα επικοινωνίας – στερεί από τους πολίτες την δυνατότητα επαρκούς κατανόησης και λειτουργικής αφομοίωσης, αλλά και δημιουργικής κριτικής, των αποφάσεων που λαμβάνει. Για να έρθουν οι νέοι, αλλά και όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες πλησιέστερα στην Ευρώπη, χρειάζεται πρώτα απ’ όλα να ενημερωθούν για το ποιος κάνει τι στην Ένωση, έτσι ώστε να διαισθανθούν πόσο αυτό όντως αφορά την καθημερινή ζωή τους. Προς την κατεύθυνση αυτή χρειάζεται να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα βελτίωσης της πρόσβασης των νέων στη δημόσια πληροφόρηση (σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο) πολλαπλασιάζοντας τις εκστρατείες ενημέρωσης – μέσω του Τύπου, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης – και δημιουργώντας αποκεντρωμένα δίκτυα πληροφόρησης και αμφίδρομης επικοινωνίας, με την μέγιστη δυνατή αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει το διαδίκτυο. Σ’ αυτό το σημείο αξίζει να σημειώσουμε, ότι η θεσμοθέτηση της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Νεολαίας αποτελεί μια ιδιαίτερα θετική εξέλιξη διότι αναβαθμίζει σημαντικά το επίπεδο επικοινωνίας – διαλόγου  με τους νέους.

Δεν πρόκειται όμως αποκλειστικά για ένα πρόβλημα επικοινωνίας, αλλά και για πρόβλημα ουσίας. Έτσι, για να έρθουν οι νέοι πιο κοντά στην Ευρώπη είναι επιπλέον απαραίτητη, αφενός, η διεύρυνση της προσβασιμότητας των δημόσιων συζητήσεων –με την εγκαθίδρυση, σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, μόνιμων διαδικασιών ανοιχτού διαλόγου και οργανωμένης διαβούλευσης μαζί τους –  και, αφ’ ετέρου, η ενίσχυση της εμπλοκής τους στην ίδια την υπερεθνική διαδικασία λήψης των αποφάσεων. Κι αυτό διότι, όσο περισσότερο οι νέοι καθίστανται συνυπεύθυνοι στη χάραξη πολιτικής για τα θέματα που τους αφορούν, τόσο περισσότερο επιθυμούν να συμμετέχουν στις ευρωπαϊκές διαδικασίες, με αποτέλεσμα να ταυτίζονται με τις αποφάσεις και τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η  ταύτιση όμως των νέων  με την Ευρώπη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσο νιώθουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση απαντά στα προβλήματα που τους αφορούν. Για τον λόγο αυτόν, η Ένωση οφείλει να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στα καίρια ζητήματα που απασχολούν τη νεολαία, διαμορφώνοντας ορατές και αποτελεσματικές πολιτικές για θέματα όπως η  απασχόληση και η κοινωνική ένταξη, η εκπαίδευση και κατάρτιση, η  κινητικότητα, το περιβάλλον, η φτώχεια, ο κοινωνικός αποκλεισμός, οι προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης, κτλ. Προς την κατεύθυνση αυτή έχει ήδη γίνει ένα σημαντικό βήμα με την υιοθέτηση του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Νεολαία με το οποίο, για πρώτη φορά, καθορίστηκαν κοινοί άξονες δράσης για όλα τα κράτη-μέλη σε πεδία αιχμής της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Ωστόσο, το ζήτημα που αποτελεί τη σημαντικότερη πρόκληση για την Ευρώπη είναι η ανάδειξη μιας νέας και ξεκάθαρης στόχευσης πάνω σε αυτό που θα ονομάζαμε «ευρωπαϊκή ταυτότητα». Όπως συχνά δείχνει το ευρωβαρόμετρο μόνο ένα μικρό ποσοστό νέων ευρωπαίων ταυτίζονται με την Ευρώπη. Στην πράξη, οι περισσότεροι ιεραρχούν υψηλότερα την εθνική τους ταυτότητα και η σχέση τους με την Ευρώπη συνδέεται μόνο μέσω των ωφελημάτων που αποκομίζει η χώρα τους από την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.  Όμως, η ουσία της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης συνδέεται με τη δημιουργία μιας Ευρώπης με την οποία οι άνθρωποι να μπορούν να ταυτισθούν συναισθηματικά – και όχι μόνον θεσμικά, οικονομικά, εν τέλει εργαλειακά και περιστασιακά. Με άλλα λόγια, για να εξασφαλιστεί ότι οι νέοι θα έρθουν κοντά στην Ευρώπη πρέπει πρώτα να αναδειχθεί μια κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα ικανή να τους συγκινήσει και να τους εμπνεύσει.  Η θεσμοθέτηση της Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης είχε συλληφθεί αρχικά ως ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση αυτή.  Πράγματι, τέτοιες πρωτοβουλίες, στο βαθμό που θα κατόρθωναν να δημιουργήσουν έναν ευρωπαϊκό «δήμο» (δηλαδή έναν πληθυσμό που να αισθάνεται ενιαίος) και να συμβάλλουν στην οικοδόμηση μιας κοινής ευρωπαϊκής ταύτισης βασισμένης, όχι φυσικά στην κατάργηση της πολιτιστικής διαφοράς και της ευρωπαϊκής κοινωνικής ποικιλομορφίας, αλλά στις θεμελιώδεις αρχές που μοιράζονται οι λαοί της Ευρώπης (δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, κλπ.), θα αποτελούσαν σημαντικούς σταθμούς στην πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Γι’ αυτό και τα προβλήματα που ανέκυψαν στην διαδικασία επικύρωσής της συνταγματικής συνθήκης, οφείλουν να μας προβληματίσουν σοβαρά. Καθιστούν ολοφάνερο ότι για να προωθηθεί περαιτέρω η ευρωπαϊκή ταυτότητα χρειάζεται να γνωρίσουμε καλύτερα τις παραμέτρους που την προσδιορίζουν, όχι μόνο στο επικοινωνιακό, οικονομικό και θεσμικό επίπεδο, αλλά και στο επίπεδο των συναισθηματικών δεσμών. Γεγονός που πρωτίστως επιβάλλει την επένδυση της Ευρώπης στο σχετικό πεδίο έρευνας, που καλύπτει έναν ταχύτατα αναπτυσσόμενο χώρο, από την νευροψυχολογία ως την κοινωνιολογία των συγκινήσεων. Επιβάλλει επίσης την εμβάθυνση και διεύρυνση όλων εκείνων των προγραμμάτων και δράσεων που συμβάλλουν στην άμεση επαφή και διασύνδεση της βιωμένης εμπειρίας νέων από όλη την Ευρώπη στο πλαίσιο εκπαιδευτικών, εθελοντικών, και άλλων δραστηριοτήτων και ανταλλαγών (π.χ. πρόγραμμα Erasmus, Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία, ανταλλαγές νέων, κλπ.) 

Η Στρατηγική του Συναισθήματος…

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Το συναίσθημα και η στρατηγική. Για πολλούς αυτές οι δύο καταστάσεις συγκρούστηκαν στον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία χειρίστηκε την κατάσταση στη Γάζα. Μπορούμε όμως έτσι απλά να χρεώσουμε στον Erdogan συναισθηματική αντίδραση αλληλεγγύης προς τους Παλαιστινίους; «Ευαισθησία δρόμου» (street sensibility), όπως την χαρακτήρισαν οι Financial Times;

Από το περασμένο καλοκαίρι και έπειτα, μπορούμε να παρατηρήσουμε ένα ντεμαραζ διπλωματικών πρωτοβουλιών από την πλευρά της Τουρκίας. Στόχος είναι η οικοδόμηση της εικόνας του περιφερειακού ειρηνοποιού.  Η πρωτοβουλία για τη συνεργασία και τη σταθερότητα στον Καύκασο, ο διάλογος για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, οι διαπραγματεύσεις Ισραήλ και Συρίας, η διοργάνωση συζητήσεων Πακιστανών και Αφγανών ηγετών, μία προσπάθεια πολλών σταδίων για την οικοδόμηση του ρόλου του ειλικρινούς διαπραγματευτή (honest broker), η οποία επισφραγίστηκε  με τη μη μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Τουρκία επέλεξε μέσω αυτής της στρατηγικής να αυξήσει την επιρροή της στην περιοχή αλλά και να δείξει στη Δύση, και κυρίως στην ΕΕ, πόσο σημαντικός εταίρος είναι, κυρίως στους τομείς της ασφάλειας και της ενέργειας. Όπως άλλωστε αναγνώρισαν με τον πλέον εμφατικό τρόπο τόσο ο Jose Barroso όσο και ο  Xavier Solana.

Η δυτική αυτή στρατηγική αλλά και η χρόνια συμμαχία Ισραήλ-Τουρκίας, μπορούν να ανατραπούν από μία αντίδραση της στιγμής; Ο ορθολογισμός πήγε περίπατο και επικράτησε το θυμώδες της προσωπικότητας του ηγέτη ή μήπως είναι κάτι βαθύτερο; Μία πιθανή ερμηνεία, η οποία εδράζεται στο κυρίαρχο Ισλαμικό στοιχείο στην ταυτότητα του AKP, είναι η επιλογή του Οθωμανικού τρόπου ηγεσίας στον Μουσουλμανικό κόσμο, μία εναλλακτική στρατηγική και ένα μέτρο πίεσης στη δυτική στροφή.

Η σύγκρουση υπάρχει. Είναι μία σύγκρουση βαθύτερη. Σύγκρουση στην κουλτούρα χάραξης της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας. Το αίσθημα της περικύκλωσης και η λογική της απειλής είναι ένα στοιχείο εγγενές στην πολιτική κουλτούρα της Τουρκίας. Η Δύση, που δεν μπορεί να την εμπιστευτεί η Τουρκία και το αίσθημα περικύκλωσης, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά από τις πολιτικές elites στην γείτονα χώρα, έκανε την εμφάνιση και στην περίπτωση της Παλαιστίνης. Το «Είμαστε και εμείς Παλαιστίνιοι», σε πλακάτ και κραυγές, συνόδευσε τον Erdogan στην επιστροφή του στην Τουρκία και ενίσχυσε το εκλογικό προφίλ του.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει η στρατηγική προσέγγισης της Δύσης, και κυρίως η ενταξιακή διαδικασία στην ΕΕ, η οποία μπορεί να εδραιώσει περισσότερο τη θέση της Τουρκίας στα περιφερειακά υποσυστήματα στα οποία κινείται. Η κορύφωση αυτής της στρατηγικής δύναται να παρέχει στην Τουρκία τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως ο καταλύτης σύνδεσης των γειτονικών της χωρών με τις Ευρωπαϊκές αγορές και τη Δύση. Η Τουρκία, η οποία θα διακατέχεται από το αίσθημα της ασφάλειας και της δυνατότητας ανάληψης πρωταγωνιστικού ρόλου, θα μπορέσει να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή, μετασχηματίζοντας της δική της ασφάλεια και σταθερότητα.

 Η εξωστρέφεια και η εσωστρέφεια είναι λοιπόν που συγκρούονται. Τα αυτοκρατορικά κατάλοιπα, για τη Δύση που θέλει να διαμελίσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εμπεδωμένα σε κατακόρυφη δομή στην κοινωνία της Τουρκίας, και χρησιμοποιούμενα ψηφοθηρικά από τις εκάστοτε πολιτικές elites από τη μία πλευρά. Από την άλλη η προοπτική του Εξευρωπαϊσμού και της αποτελεσματικής λειτουργίας της Τουρκίας στα πλαίσια των Ευρωατλαντικών θεσμών, που συνθέτουν την προοπτική του πρωταγωνιστικού ρόλου της Τουρκίας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή. Ένα ανατολίτικο παζάρι, με πιέσεις και στρατηγική, με μεθοδεύσεις και σχεδιασμούς, με φόντο τις εκλογές και με παθητικό παρατηρητή την Ελλάδα.

 

 

"κάτι παραπάνω από ένας σταυρός"

www.europarl.eu

Αυτή την περίοδο αδιαφορίας για την πολιτική ή κούρασης από αυτή, η συμμετοχή των νέων στα πολιτικά δρώμενα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πώς θα μπορούσε να ενισχυθεί η συμμετοχή των νέων στα πολιτικά δρώμενα και την αντιπροσωπευτική δημοκρατία; Στο πολύ σημαντικό αυτό ερώτημα -ιδίως εν όψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου 2009- προσπάθησε να απαντήσει μια ακρόαση που διοργάνωσε η κοινοβουλευτική επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας στις 17 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Ευρωβαρομέτρου για τη νεολαία (2007), μόνο το 5% των νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανήκει σε κόμμα. Ωστόσο, το 82% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι ενδιαφέρεται για τα πολιτικά δρώμενα της χώρας του, το 73% για την πολιτική σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο και το 66% για θέματα που άπτονται της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

Η συμμετοχική δημοκρατία πρέπει να αρχίζει από το δημοτικό

Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το γεγονός ότι το 81% των συμμετεχόντων στην έρευνα υποθέτουν ότι θα ήταν πιο ενεργοί πολίτες, αν κάποιος ζητούσε τη γνώμη τους πριν ληφθεί μια απόφαση. Όπως είπε κατά τη διάρκεια της ακρόασης της 17ης Φεβρουαρίου ο Tine Radinja, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας, "πρέπει να δημιουργήσουμε μια κουλτούρα συμμετοχής· μόνο όμως οι ενημερωμένοι νέοι θα είναι σε θέση να είναι ενεργοί πολίτες".

"Η συμμετοχή των νέων θα πρέπει να είναι μια εξελικτική διαδικασία που ξεκινά από την παιδική ηλικία και συνεχίζει κατά την ενηλικίωση" υποστήριξε από τη μεριά της η Jillian Turnhout, μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ). "Θέλουμε οι νέοι απλά να βάλουν ένα σταυρό στο ψηφοδέλτιο ή να ασχοληθούν ενεργά με την πολιτική; Δεν θα πρέπει να γίνεται κάποιος 18 ετών και ξαφνικά να του δίνεται το δικαίωμα να συμμετάσχει" πρόσθεσε η κα Turnhout.

 

"Χαστούκι" η μείωση του ορίου ηλικίας ψήφου

 

Η Κarin Resetarits, μέλος της Ομάδας της Συμμαχίας Φιλελεύθερων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, υπενθύμισε ότι για πρώτη φορά το 2008 οι νέοι 16 ετών είχαν το δικαίωμα να ψηφίσουν στη χώρα της την Αυστρία, στις εκλογές του Αυστριακού Εθνικού Συμβουλίου. Μια εμπειρία που αποδείχτηκε "χαστούκι" κατά τη γνώμη της Αυστριακής, καθώς "ένας στους δύο νέους ψήφισε υπέρ ακροδεξιού κόμματος!".

Για τη Lissy Gröner, μέλος της Σοσιαλιστικής Ομάδας, "η μείωση του ορίου ηλικίας ψήφου δεν είναι αρκετή, καθώς δεν μιλούν μόνο οι γονείς στα παιδιά τους· και πολλά ακραία κόμματα εστιάζουν τις εκστρατείες τους στους νέους".

 

"Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Νεολαία" και "Νεολαία σε δράση"

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί όσο μπορεί να ενισχύσει τη συμμετοχή των νέων στα πολιτικά δρώμενα. Για παράδειγμα, το "Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Νεολαία" (μέρος της λεγόμενης "στρατηγικής της Λισαβόνας" για τη βελτίωση της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας στο εσωτερικό της ΕΕ), αναμένεται να βελτιώσει την εκπαίδευση, την κατάρτιση, την κινητικότητα και την επαγγελματική και κοινωνική ένταξη των νέων Ευρωπαίων.

Με περισσότερους από 111.000 συμμετέχοντες σε πάνω από 6.500 έργα, το κοινοτικό πρόγραμμα "Νεολαία σε δράση" επιτρέπει την ενεργή ενασχόληση των νέων με την πολιτική.

 

Χρειάζεται περισσότερος διάλογος μεταξύ των πολιτικών και των νέων

 

Κατά τη διάρκεια διαφόρων εκδηλώσεων που διοργανώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι πολιτικοί συζητούν άλλωστε διάφορα θέματα με τους νέους.

Η Γερμανίδα Lissy Gröner θεωρεί μάλιστα ότι, εν όψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου 2009, "θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε τον χρόνο που απομένει μέχρι τις εκλογές για να οικοδομήσουμε έναν διαρθρωμένο διάλογο που θα βοηθήσει τους νέους να αποφασίσουν ως προς το τι θα ψηφίσουν".

 

Σε αναζήτηση του "ευρωπαϊκού ονείρου"

 

Ο Daniel Petru Funeriu, μέλος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, πιστεύει ότι "οι νέοι χρειάζονται ένα όνειρο", καθώς "μόλις έχουν το όνειρο, θα θελήσουν και να συμμετάσχουν". "Αλλά ποιος πραγματικά βλέπει το "ευρωπαϊκό όνειρο";" αναρωτήθηκε ο ρουμάνος ευρωβουλευτής πριν ομολογήσει ότι "ίσως έχουμε αποτύχει συστηματικά να δημιουργήσουμε αυτό το όνειρο".

Κατά τη γνώμη της Christa Prets, μέλους της Σοσιαλιστική Ομάδας, "υπάρχει πληθώρα πληροφοριών, αλλά θα πρέπει η νεολαία να αναλάβει την ευθύνη της να ενημερωθεί και να ψηφίσει".